Sinds ik de mens heb leren kennen, heb ik de dieren lief.’ Deze zin las ik voor het eerst in 1993, toen ik dertien jaar oud was en in het tweede jaar van de middelbare school zat. In dat jaar, moest ik keuzes gaan maken voor mijn uiteindelijke lespakket en werden alle leerlingen op een verplichte tweedaagse ‘snuffelstage’ gestuurd. Van jongs af aan wist ik gewoon dat ik later iets met dieren wilde gaan doen, maar ik wist nog niet precies wat. Thuis hadden we veel verschillende dieren die ik met liefde verzorgde en mijn pake en beppe (opa en oma) hadden in die tijd een veehouderij waar ik natuurlijk elke vakantie te vinden was! Via mijn pake, toen dus vaste klant bij de veearts in Stiens, kwam ik terecht bij de dierenartsenpraktijk aldaar. In die twee ‘snuffel-stage-dagen’ werd het me duidelijk…ik wilde later dierenartsassistente worden of misschien wel dierenarts!

 

Nadat ik de mavo had afgerond, besloot ik om naar de havo te gaan. Toen ik dat diploma had gehaald, schreef ik mij in voor de ‘nieuwe’ opleiding diermanagement op het Van Hall Instituut in Leeuwarden. Deze studie was in mijn geval een verstandigere keus om te gaan volgen dan de studie tot dierenarts.

Tijdens de opleiding diermanagement, las ik in het wekelijkse informatieblad van het Van Hall Instituut dat er in september (2003) een cursus paraveterinair/dierenartsassistente aangeboden zou gaan worden. Nadat ik me hiervoor had opgegeven, ging ik opzoek naar een stageplaats voor het volbrengen van 500 stage-uren. Bij de (voor mij inmiddels ‘bekende’) dierenartsenpraktijk in Stiens, kon ik niet alle stage-uren volbrengen en dus ging ik opzoek naar een tweede stageplek voor de resterende uren. Omdat ik zelf met mijn twee katten pas klant was geworden bij de Kliniek voor Gezelschapsdieren in Leeuwarden, ging ik daar ook heen voor een stagegesprek. Gelukkig was het mogelijk dat ik daar de resterende uren zou gaan volbrengen en zo kwam ik in april 2004 stagelopen in de Kliniek voor Gezelschapsdieren.

Na het volbrengen van alle stage-uren en het schrijven van het verslag, behaalde ik mijn diploma tot paraveterinair!! Het toeval deed zich voor dat tijdens mijn stage in Leeuwarden er een plaatsje vrijkwam om fulltime te komen werken als dierenartsassistente!! Vlak daarna behaalde ik ook nog mijn hbo-diploma diermanagement en had ik dus alles afgerond qua studies.

 

Vanaf het eerste moment dat ik werkzaam ben in de Kliniek voor Gezelschapsdieren, voel ik me helemaal ‘thuis’. Alle dierenartsen en assistentes vormen één team en daardoor is de werksfeer erg goed. De diversiteit aan diersoorten die er dagelijks binnenkomen, de verschillende behandelingen/operaties die er gedaan worden en de wisselende taken die je dagelijks als assistente hebt, zorgen voor een enorm boeiende baan!! Natuurlijk zijn er ook minder leuke dingen die gedaan moeten worden, maar dat hoort nu eenmaal bij het vak.

 

Vanaf eind 2007 werk ik parttime in de kliniek als paraveterinair, omdat ik sinds augustus van dat jaar moeder (mem) ben geworden van Wytze en er dus een ‘fulltime baan’ bij heb gekregen! Ondanks dat ik nu ‘slechts’ twee dagen op de kliniek werkzaam ben, voel ik me er nog steeds helemaal thuis en is het nog altijd enorm gezellig. De spreuk ‘een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd!’ is erg toepasselijk binnen de Kliniek voor Gezelschapsdieren en past ook nog eens volledig bij mij! Hopelijk blijft dat nog lang zo….

 

Oant sjen, oftewel, Tot ziens!

Groeten van Akke

logopraktijk100px
item2
DSC_0024
kat akke
akkekat1